Г-Жа Зауре Набиевна — Қанатты Батыр

Асыл мекен қасиетті дала,
Ай нұрына бөлемген дала,
Түркі жұрты сақтағамсы,
Мүлдір болақ мәңгілік жүр
Жасқыз еді жүзі нұрлы,
Бұлақ үлік мүстей сүндірлі,
Әртан сайын күлім теріп,
Жүрден салып, дала кезіп
Бір түнеді айлы аспан,
Батыр жықты ұзақ сапардан
Көздер құлдыздай жарық,
Ел тағдыр тұрды аны
Қанат қақты көпке қарай,
Елін қорғап жаудан талай
Жүрегімде туған жері
Жолға шықты елдің ері
Кто крылья расправил и в небо взлетел,
Чтобы вас, мои братья, от бед уберечь
Молитву сквозь грозы к вам сердце несет,
Чтоб свет вновь пришел и развеял всю тьму
Ақ жүрегім неге тондың
Мақға батқа неге тондың
Маққабатқа неге тондың
Сұсыз қалған күлдей солып,
Сенсіз түндір мұнға толды
Ақ жүрегім неге тондың
Маққабатқа неге тондың
Күту менен таңдаратты,
Сенсіз жүрек мұңға батты