Г-Жа Зауре Набиевна — Толқыма Жаным Нежный

Аястында м�қалам ба деп,
Салқын болып қалам ба деп,
Қашық болып қалам ба деп
Ал сен ойымдық қандайсын,
Ал сен жанға үліген дейсін,
Жанарыңен отшағасын,
Тол кім ма деп тұрған дайсын.
Өмірдегі жасмышты біз,
Тақтыр деп қабылдады
Түмнәзік бұл қалудан,
Саған бағыны қалудөстіғердің жақында,
Қолын маған тегенде,
Жас мөлті деп жанарымда
Байқап қалар ма деп мен,
Ай астында мен бүй әлем,
Бүрде жарық, бүрде түн
Бұл кезде суды күттім мен,
Күттім сен жүрекпен
Сен менің ойымды ұққандай,
Жанарың мен жанымды ұққандай
Бір қарасын жүрекке ұтшағып,
Толқыма жаным, толқыма дегенде,
Өмірді жазмыш болғанды,
Үстағдыр деп қабылдаған біз
Соншалық нәзік олдан,
Өзімді саған арнаудан толқытым
Елді қанат қаққан қыстай,
Құшағында бол қынамын
Бұл бір т�ртті түсіптеде
Тол қиымын
Тол қиымын
Тол қиымын