Nurali Kamal — Ay Gece

Ay gece, ay
Sensiz geçen gecelerde ayımenin sırdaşım
Yüreğimin çunluğu çöylere döndü indi
Adını yazdım yelerin kanatlarına
Belki bir gün getirir seni dileklerime
Yıldızlar şayat bozun bu suyga şu gece
Senin suyum nur saçar garankı pikirime
Bir bakışın yeter dünyanı unutmada
Илдізді шаят болсын бұз сөйгә шу кейші
Сенің сөйгім ұрса чарғаран көп екеріме
Бір бақышың етер дүнені ұмытмаға
Бір ұлғыршың етер тәзедің дүнені мәге
Сөсіне елдердің өші деріңені
Адың өп үшірді әргізелер мана
Юрегім сенен шағыр яр әрдемінде
Сән менің үкбалым бұ дүнеде
Yüreğim seni çağır yar her deminde
Sen benim ıkbalım bu dünyada
Ay gece ay gece ay
Beni yakit ona
Ben onu söylerim
Bu yüreğim bu sögümü
Benden ayrılıp bilmez
Ben onu bilen yaşa yarım
Ay gece ay gece ay
Beni yakkit ona
Ben onun suyarım
Yaşayar ruhumda
Ay gece
Bu suyumenden arılı bilme
Ben onun bilen yaşayarım
Ay geceце, ай-геце, ай-геце, ай-геце, ай-геце, ай-геце, ай-геце,
Olup gelirsin ya da o seherlerimi
Sen benim en özel arzum, inpe kaydımın
Hep setirinde yaşayan gizdin sözüm sen
Nece uzak olsan da yüreğimde yakın
Men için yazılan en özel de sanım
Ay gece, ay
Beni yakit ona, ben ona söylerim
Bu yürek, bu sögüm
Benden ayrılabilmez, ben onu
Bilen yaşayarım
Ay gece, ay gece, ay
Meni akit oma
Ben onu suyarım yaşayan ruhumda
Ay gece, ay gece, ay gece
Ay gece, ay gece, ay gece
Ay gece, ay gece, ay gece
Ay gece, gizem
Ay Gizem
Ay Gizem
Ay Gizem