Г-Жа Зауре Набиевна — The Nightingale And The Rose

Зарлама бұл-бұл мұңайма,
Жүрегімді қайта жаралама.
Ұмытсам деймін өткенді,
Өткенді қайта қозғама.
Ашыма қабат жайл айтпа,
Ескі жарымды қозғама.
Көз жасынды төкпеші,
Мұңлық ұсын сен жылама.
Сенің мұңы басқа,
Менің оның түн басқа.
Жылама бұл-бұл жыламан.
Бұрылдың су қолы кеп,
Жолымды бөгер сан қайта.
Алыста тын-тым алыста,
Мен сүйген жаным арманым.
Сенің де мұның ауырау,
Рау шаныңнан жырақсың ау.
Сонда да көз жасыңды төппе,
Мұңлық ұсын сен жылама.
Сенің оның бір басқа,
Менің оны�ым түн басқа.
Жылама бұл бұшып кетіп алыста,
Раушанына қайта ораларсын.
Қайтар күнің алыс болса да,
Бір күні оған жетерсін.
Ал менің маңдайма жазылған,
Мәңгілік жалғыздық секілді.
Сегенімді қайта көрмеймін,
Көз жасынды төппеші.
Мұңықсың сен жылама,
Сенің оның бір басқа.
Менің оның түмбасқа.
Бекер мұңайма бұл-бұлым,
Бекерге әлемді қарғама.
Бұл дүниеде күл көп қой,
Әр күлдің бар өз ажары.
Мұң раушаның арасынан,
Мұң сұлылдың арасынан,
Менің сүйгенім бір бөлек,
Оған оқсар жан жоқ шығар.
Көз жасыңды төппеші,
Мұңлықсың сен жылама.
Сенің мұңын бір басқа,
Менің мұңын тыттым басқа.
Шылама, шылама, бұл-бұл, ama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Şalama.
Ş