Lilit Hovhannisyan — Mer Verjin Ashun

Մեր սիրո այքում աշուն էր, արտացվում էինք թողում
Դու ամուր կրկել էիր ինձ ու ինձ բաց չէիր թողում
Ուր տարավ հետո քեզ կյանքը
Ադ միայն գիտի աստված
Իմ գլխում հազար հարցեր
Ու հազար խոսքեր չասված
Հիսում եմ ես մեր վերջին աշուն ու ինձ ու
Քեզ միասին
Ու մեզաշունս
Ուշում է բաժանման մասին
Գիտեմ որ էլ մեր ճանա
Երբեք չեն հատվելու
Իմ կյանքում մեր վերջին աշունը չի ավարտվելու
Ասացի մնաս պարով քեզ ես առաջ եմ շարժվում
Գիտեի միայնությանը
Սովորում եմ բաժվում
Բայց էլի ես նույն տեղում եմ իմ ու քո
Սիրած այկում
Կարոտից նուրից դողում
Ու աշունը իմ հոգում
Հիշում եմ ես մեր վերջին աշուն շուն ու
Ինձ ու քեզ միասին
Ու մեզաշունը
Ասես ուշում է բաժանման մասին գիտեմ
Որ էլ մեր ճանապարհները
Երբեք չեն հատելու
Իմ կյանքում էլ վերջին աշունը չի ավարտվելու
Մայ բաժանումից
Մինչ օրս
Տարիներ են շատ անցել
Բայց վերջին սառած համբույրը
Շուրթերիս է մնացել
Մեր սիրո այգում աշուն էր ու անձրևն էր
Լուռ մաղում
Ինձ կրկել էիր տողում
Ու ինձ բաց չէիր թողում