Г-Жа Зауре Набиевна — Жел Мен От Ветер И Огонь

Мүмкін ұмытарсың мені,
Біраған сармын өзіңді,
Айлып түнде естілерім
Жүрегінде қалар арман,
Бәл кім түнің ейен әрмінмен,
Желде есіп сезіммен,
Күкте жаңа жолды жағы,
Жүрегін е ұрымды төге
Шапырақ боп түссем саған,
Жәнім үшін келем даладан,
Жазың ұрын жаң бұрғып,
Көңіліңе көптем ап келем,
Көбелек боп ұшам түнде,
Жалың болып жанам бірге,
Жел болдырлеп оттың шоғын,
Сүнбесін жансы маққа ба тұл тарасын жары бөтіп,
Таңат қызам нұрға бөлеп,
Тағдыр жолы ауыр болса,
Бірге өтем сен жаңында
Мүмкін ұмыда тарсың,
Бірақ менің мақабатын,
Мәңгілік от болып жаңыр
Жабырақ боп түссем саған,
Желмін ұшып келім даладан,
Жазын ұрын жа�ң бұрғып,
Көңіліңе көп темап келем,
Көбілек болып бұшам түнде,
Жалың болып жаным бірге,
Жел болып бірле бұттың шоғын,
Сөңбесің жансы мақаба тұты
Түссем саған,
Желмен ұшып келем даладан,
Жасын ұрын жаң біргіп,
Көңіліңе көктем ап келем,
Көбелек болып бұшам түнде,
Шалың болып жанам бүрге,
Жел боп үрле бұттың шоғын,
Сөңбесін жансыма қабап отыр