Г-Жа Зауре Набиевна — Тәтті Мұңым

Сен деген
сүзімдегі ақ арман.
Кейде келіп
тереземнен жоғаласың.
Көздеріңде
күннің нұры тұратын.
Сол бір сәуле жүрегімді
тербетеді.
Шыт көйлегің желмен
бірге тербеледі.
Жанарымда қалды бейнең мөлдіреп.
Сені көрген соң
сол бір сәттен бері.
Жүрегімнің тыныштығы
жоғалды.
Неге сені жолықтырды жаратқан?
Сый ма бұл әлде маған сынақ па?
Сен армансың, сен шындығым, сен мұңым.
Екі ортада жүрегім тұр қиналып.
Бір жағында
өзің барсың.
Бір жағында жабылған өмір.
Қосыла алмай тұрсақ та
Сенсіз маған өмірдің мәні жоқ.
Күндер өтсе
Де көзім жасқа толы шығар.
Жүрек сені іздеп
тағы сыр шертеді.
Бірін маған көкте
келіп сыбырлайды.
Бұл махаббат
енді қайта қосылмас.
Үзілген сезім
қайта жалғанбас.
Қанша күтсек те өткен күндер оралмас.
Неге сені жолықтырды жаратқан?
Сый ма бұл әлде маған сынақ па?
Сен армансың, сен шындығым, сен мұңым.
Екі ортада жүрегім тұр қиналып.
Бәлкім бізге жазылмаған бірге болу.
Бәлкім бұл да маңайдағы бар жазу.
Бірақ сенің есіміңді жүректен
Өшіре алмас ешбір тағдыр,
Ешбір уақыт.
Көктегілер шешіп қойған тағдырды.
Екі жүрек қосылмасын депті.
Сүюге де, еркелетуге де жол жоқ.
Сені бәрібір жүрегімде сақтармын.
Сен менің ең тәтті мұңым, арманым.
Сен өмірде қол жетпеген арманым.
Қосылмасақ,
қосылмасақ бұл өмірде
Мен сені бәрібір
сүйіп өтемін.