Bynahid — Sənin Adınla

Küçeden kayanda
Pencere ni açtım
Sen giden günden beri
Hele orada kaldım gül köyne
Bir etir
Bir yarım cümle hamısı
Seni çekir
Gecemin içinde indi
Her hatıre
Kapını döyür
Sen yoksan deye evimde soyuyur
Gece gelip kapıya
Dirseğini söyküyür hele
Çıkma garagadan yeri sökülmeye
İçimdeki bu boşluk
Seni tutup saklayır
Kırılan yerden içeri
Yine seni axtarır
Bu ürek
Hele döyünür
Senin adınla
Biraz da sakla beni
Bu dar anlarda menim
Seni gizletdiyim
Bu sert dünyada
Bu ürek
Yanır yine
Karanlık dünyada
Belke bir gün
Sen de işidersen
Menim bu dünyamda
Dön gece yaşayır
Elimi uzatsam
Kürek yok
Sen gel
Amma yene de
Seni bırakmaram
Karanlık dünyada