Ahmet Kaya — Penceresiz Kaldim Anne

Hani benim sevincim nerede?
Bilyelerim, topacım.
Kiraz ağacında yırtılan gömleğim.
Çaldılar
çocukluğumu habersiz.
Penceresiz kaldım anne. Penceresiz kaldım anne.
Uçurtmam tel örgülere takıldı.
Hani benim gençliğim anne. Penceresiz kaldım anne.
Penceresiz kaldım anne.
Uçurtmam tellere takıldı. Hani benim gençliğim nerede?
Ne varsa buğusu genzi yakan.
Ekmek gibi, aşk gibi.
Ah ne varsa güzellikten yana.
Bölüştüm, büyümüştüm.
Bu ne yaman çelişki anne. Bu ne yaman çelişki anne.
Kurtlar sofrasına düştüm. Hani benim gençliğim anne.
Bu ne yaman çelişki anne. Bu ne yaman çelişki anne.
Kurtlar sofrasına düştüm. Hani benim gençliğim nerede?
Hani benim sevincim nerede?
Akvaryumum, kanaryam.
Üstüne titrediğim kaktüs çiçeği.
Aldılar
kitaplarımı sorgusuz.
Duvarlar konuşmuyor anne. Duvarlar konuşmuyor anne.
Açık kalmıyor hiçbir kapı.
Hani benim gençliğim anne. Duvarlar konuşmuyor anne.
Duvarlar konuşmuyor anne.
Açık kalmıyor hiçbir kapı. Hani benim gençliğim nerede?
Yağmurları biriktir anne. Yağmurları biriktir anne.
Çağ yangınında tutuştum. Hani benim gençliğim anne.