Nur Kam — Maňa Wagt Ber

Sevgim üç yer, günememdedir
Yollarda ittim, sensiz kimsedir
Daninim külbolu, elimde kaldı
Ruhum ağlayar, sesin gelmedi
Çunluğa kaç yan, kuş deyin bugün
Elini uzat, koy bolsun umut belki
Gayta'dan yolumu taparım
Senin süyünde baktım taparım
Şemal püşür daptışları aldı
Yük bal ikimizi ayrı saldı manavaktır
Gitme hovlukman yüreğim uyansın
Söyge dolup da name bulca gün
Hiç kim bilemez yöne bu yürek
Seni terk etmez külün yastığında
O teniz öçmen barzadı it kedi
Kaydar insana
Vakt be gitme olduk men yüreğim oyansın
Sövge dolup denneğme bolca gün
Hiç kim bilemez yöne bu yürek
Seni terk etmez
Külün yastında o teniz öçmen
Barzadı it gedip gaydarın sana
Yaprak sesinde seni duyarın
Her birdemimde seni küse yarın
Geceler soğuk gözlerim yaşlı
Söyvimiz kaldı yürekte gizlin
Biz yatmadı, dimdik dinye
Söyyeyvimiz yaşa yarı yüreğin içinde
Yük balsın asada ençe gezek
Seni serin ömrümin son ki demine
Çenli, denli, çenli
Sesim varsa yakıştan geç
Y, yürüle yetin yılları tut
Divarlar dursa aramızda, sen mana gerek hemşerik de
Mana vakt ver, köprüleri yakma yüreğimde sen
Bakı dördün ye neğme bolcaği
Bille mokşeniz yürek vur yarka
Ümit hem diridir
Son ki söz
Soni söylerim
Soni söylerim
Seni seviyelim
Seni seviyelim
Seni seviyelim
Yemiş seviyelim