Zülfüqar Meherremov — Xəyal Eliyəndə Səni Aparır Uzaqa Məni

Xəyal eləyəndə səni aparır uzağa məni
Yer göy şahid olur, anlayır mən deyəni
Gəl qayıdaq əvvələ.
Vaxtımız çoxdur hələ.
Bizi qaytar geriyə.
Bəlkə hər düzələ.
Bəlkə hər düzələr
Gözəlim, ay gözəlim, sənə çatmır ki əlim.
Yoxluğun necə pisdir, nə edim, nə
Cür gəlim.
Gözəlim, ay gözəlim, sənə
Çatmır ki, əlim.
Yoxluğun necə pisdir
Nə edim, nə cür gəlim
Qarşında xumar olum, gül açım, bahar olum.
Səni xoşbəxt eləyim, buna şikar olum.
Mən inadkar biriyəm, çünki eşq şairiyəm.
Gündüz axtarma məni, gecənin təsviriyəm.
Gecənin təsviriyəm.
Gözəlim
Ay gözəlim, sənə çatmır ki, əlim
Yoxluğun necə pisdir, nə edim, nə cür gəlim.
Gözəlim, ay gözəlim, sənə çatmır
Ki, əlim.
Yoxluğun necə pisdir, nə edim
Nə cür gəlim
Həyatıma rəng qataram, yerdən göyə uçaram.
Sənə çatsam mənə gəl, bütün
Arzuma çataram.
Gözəlim, ay gözəlim
Sənə çatmır ki, əlim.
Yoxluğun necə
Pisdir, nə edim, nə cür gəlim.
Gözəlim
Ay gözəlim, sənə çatmır ki, əlim
Yoxluğun necə pisdir, nə edim, nə cür gəlim