Ayhan Kurudere — Sakinlik Senfonisi

Aşk benim için hileli zarlar gibidir
Sen ona umut diyorsun, ben toz diyorum
Bazen önce ben mahvetmek istiyorum.
Sen
Gitme şansı bulmadan önce seni geri itiyorum.
Sonra kendime çekiyorum.
Sanki
Hayıra bağımlıymışım gibi
Kollarındayken kaybolursam bu karanlık değil.
Bildiğim tek şey bu.
Kalpleri
Biriktirme alışkanlığım var.
Tıpkı hiç takmadım.
İkinci el yüzükler gibi.
Biri
Geçmişime deri çizmeler gibi uyuyor
Diğeri havada bela kokuyor
Ve sonra sen varsın.
O yavaş gülümsemenle
Sanki zaten önemsediğimi biliyormuşsun gibi.
O bir anı gibi öpüyor.
Sen denemem
Gereken bir şey gibi öpüyorsun
O adımı tarih gibi söylüyor.
Sen Temmuz
Ayında bir soru işareti gibi söylüyorsun
Kendime yakında birini seçeceğim diyorum
Ama kararsızken daha iyi görünüyorum
Değil mi?
Beni ellerim bağlı bekleme
Senin yaklaşmanı tercih et derim
Düşüncesizce bir şey söyle.
Beni kendine çek.
Merakımı besle
Eğer sana aşık olursam sakin olmayacak
Ama sakinlik biraz abartılmış bir şey ah