Erol Sever — Yanımda Sen Olmayınca

Can
Sen olmayınca
Bugün yine içimd arda
Dertler nöbet tutar sırda.
Sesin kaldı
Dört duvarda
Yanımda sen olmayınca
Yüreğime gece çöker
Her adımım derde döner.
Bir tek adım
Dile gelir.
Yanımda sen olmayınca
Susar şehir susmaz gönlüm yollar
Bana dar olur.
Bir tek senin hasretin
Içimde yangın olur
Gel yine başım belada
Beni ara sokaklarda
Adım düşmüş tutanakta
Yanımda sen olmayınca gel yine yetişim dağda.
Kayboldum bu sevdada
Bir ben kaldım ortalarda
Yanımda sen olmayınca
Sordular da sustum yine hasret düştü
Ilmek ilme.
Yazık dedim kendi halime
Yanımda sen olmayınca
Ne hakim var ne de şahit.
Bu sevdamın
Suçu sabit.
Her gecem
Oldu felaket
Yanımda sen olmayınca
Bir avuç umut kaldı rüzgara savruldu
Gözlerimde senden başka hiçbir
Işık durmadı
Gel yine başım belada
Beni yara sokaklarda
Adım düşmüş tutanakta
Yanımda sen olmayınca
Gel yine yetişim da
Kayboldum bu sevdada
Bir ben kaldım ortalarda
Yanımda sen olmayınca gözlerimde
Uyku küstü.
Yollar bana zindan düştü
Talih yine karşı geçti.
Yanımda
Sen olmayınca
Ne suçum var bilen yoktur.
Bu
Gönlümün ilacı yoktur.
Her günüm bir
Sorgu oldu
Canımda sen olmayınca
Gel yine başın belada
Beni yarar sokaklarda
Adım düşmüş tutanakta
Yanımda sen olmayınca gel yine yetişim
Da kayboldum bu sevdada
Bir ben kaldım ortalarda
Yanımda sen olmayınca yeah