Samid Semedov — Qerib

Bu doğma şəhərdə qəribi qalmışam
Bilmirəm mən kimi ahın almışam
Mən çəkən yükləri dağda götürməz
Bu gün hiss eylədim, ez qocalmışam
Mən çəkən yükləri dağda götürməz
Bu gün hiss eylədim, ez qocalmışam
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünlən danış, mən də özümlən
Sən həyatın gözəl tərəfni gördük
Mənimi sardı, düşdü gözümlən
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünlən danış, mən də özünlən
Sənə yasın gözəl tərəfni gördüm
Mənimi sardı, düşdü gözümləm
Mənimi sardı, düştü gözümdən
Mənimiımdan, Boylandı uşaqlıq hər baxışımdan, Mən hansı döngədə bitirdim səni
Axtarır gözləri körpə yaşımdan
Mən hansı döngədə bitirdim səni
Axtarır gözləri körpə yaşımdan
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünlən danış, mən də özünlən
Sənə yatın gözəl tərəfmi gördü
Mənimi sardıq, düşdü gözümlən
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünləndan danış, mən də özünləm
Sənəyə atın gözəl tərəfni gördüm
Mənim isə artıq düşdü gözümləm
Mənim isə artıq düşdü gözümdən
Mənimiəm, kövrə yolmuşam
Tez küsü bağlayan uşaqlar kimi
Elə qəmlənmişəm, kövrə yolmuşam
Tez küsü bağlayan uşaqlar kimi
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünlə danış, mən də özünlə
Sənə yaxatın gözəl tərəfmi gördü
Mənimi sardıq, düşdü gözümlə
Gəl otur gənzliyim, dərdləşək biraz
Sən özünlən danış, mən də özünlən
Sənə yatın gözəl tərəfni gördü
Mənimi sardı, düşdü gözünlən
Mənimi sardı, düştü gözümdən
Mənimi sardı, düştü gözümdən